sobota, 3 pa藕dziernika 2020

NIEWIDZIALNY GDA艃SK



Wej艣膰 na kr贸tk膮 chwil臋 do 艣wiata niewidomych, czy to mo偶liwe? Mo偶liwe! Razem z kole偶ankami mia艂am przyjemno艣膰 – i to s艂owo nie jest tutaj przypadkowo – zobaczy膰 艣wiat wszystkimi zmys艂ami, z wyj膮tkiem tego jednego – wzroku.  

Co prawda 艣wiat ten by艂 wersj膮 demo, naj艂atwiejszym poziomem z samouczkiem, kt贸ry co krok podpowiada Ci, jak wykonywa膰 zadania. Moim samouczkiem by艂a Pani Agnieszka, kt贸ra wzrok traci艂a stopniowo, a dzi艣 jest codziennie w Niewidzialnym Gda艅sku, aby pokaza膰 sw贸j 艣wiat innym.

NIEWIDZIALNY GDA艃SK

Niewidzialny Gda艅sk jest miejscem, gdzie zostajemy wprowadzeni w zupe艂n膮 ciemno艣膰, tam musimy si臋 odnale藕膰 w zupe艂nie codziennych sytuacjach. Czy to jest 艂atwe? Nie, bo chocia偶 na co dzie艅 robi臋 to wszystko z palcem w nosie, to tutaj sprawa mia艂a si臋 zgo艂a inaczej. W przeci膮gu kilku pierwszych sekund odczuwa艂am setki emocji jednocze艣nie.

EMOCJE

Pocz膮tkowo cieszy艂am si臋 jak dziecko, bo to co艣 nowego, ekscytuj膮cego i dla mnie – nietypowego. Uniesienie szybko dopad艂a panika. Kiedy zrozumia艂am, 偶e jestem w zupe艂nej ciemno艣ci moja wyobra藕nia wyostrzy艂a si臋 milionkrotnie. Serce zacz臋艂o bi膰 szybciej, a moje r臋ce nerwowo szuka艂y kole偶anek. Chcia艂am tylko wiedzie膰, 偶e nie jestem w tej ciemno艣ci sama, 偶e kto艣 jest obok mnie. P贸藕niej us艂ysza艂am g艂os Pani Agnieszki, a mnie zala艂a fala spokoju. Mia艂am ju偶 stuprocentow膮 pewno艣膰, 偶e nic mi si臋 nie stanie, a to tylko „eksperyment w kontrolowanych warunkach”. Spok贸j r贸wnie偶 nie trwa艂 d艂ugo, bo zaraz przysz艂a ogromna irytacja, 偶e nie umiem wykona膰 tak prostych czynno艣ci. P贸藕niej, p贸藕niej ju偶 by艂a tylko dobra zabawa i ciekawo艣膰.

TEN CHOLERNY LATAJ膭CY 艁UK

艢miejcie si臋 lub nie, ale przez ca艂y czas odnosi艂am wra偶enie, 偶e nad moj膮 g艂ow膮 unosi si臋 lataj膮cy 艂uk, kt贸ry tylko czeka, 偶eby niespodziewanie przywali膰 mi w g艂ow臋. Mog臋 posun膮膰 si臋 nawet do stwierdzenia, 偶e czu艂am jego oddech na karku. To uczucie towarzyszy艂o mi od samego pocz膮tku, a偶 do ko艅ca, Ja si臋 schylam, a tam 艂uk. Skr臋cam, a tam 艂uk. Robi臋 krok do przodu, do ty艂u, siadam, oddycham, wsz臋dzie ten cholerny 艂uk.

Wielokrotnie w domu, budz膮c si臋 jak jaka艣 emerytka o 4 w nocy, potrafi臋 w zupe艂nych ciemno艣ciach i bez problemu odnale藕膰 艂azienk臋, a nast臋pnie szybkim i pr臋偶nym krokiem – uciekaj膮c przed duchami – zmierzam w kierunku duchoodpornej ko艂dry. Tras臋 znam na pami臋膰, wiem mniej wi臋cej, za ile b臋d膮 drzwi i wiem, 偶e nie wpakuje si臋 w nie rozp臋dzona jak poci膮g. Tutaj jednak by艂am na obcym terenie, skazana na wi臋ksze przestrzenie ni偶 odcinek z 艂贸偶ka do toalety. 艁uk wi臋c postanowi艂 mi towarzyszy膰 na ka偶dym kroku. Czu艂am si臋 niepewnie, przez co wszystko wykonywa艂am wolno i 艣lamazarnie. Zupe艂nie inaczej ni偶 Pani Agnieszka. Chocia偶 nie widzia艂am jej, to wyobra偶a艂am sobie, jak zgrabnie przemieszcza si臋 mi臋dzy wszystkimi przeszkodami. Nie widzia艂am, ale czu艂am, z jakim spokojem i pewno艣ci膮 porusza si臋 w tym 艣wiecie, kt贸ry mnie parali偶owa艂.

TOP SECRET

Nie mog臋 Wam zdradzi膰, co dok艂adnie dzia艂o si臋 w tych ciemno艣ciach i jakie zadania musia艂y艣my wykona膰 wsp贸lnie z kole偶ankami. My艣l臋 jednak, 偶e nikt si臋 nie pogniewa, je艣li uchyl臋 r膮bka tajemnicy. Kiedy ju偶 trzeba by艂o ko艅czy膰 zabaw臋, by艂a chwila na rozmow臋. Siedzia艂y艣my w ciemno艣ci i rozmawia艂y艣my, a 偶e z natury jestem wnikliw膮 dziewuch膮, to gdyby nie ograniczaj膮cy nas czas, zagada艂abym Pani膮 Agnieszk臋 na 艣mier膰. By艂am ogromnie ciekawa jej 艣wiata, mia艂am wiele pyta艅. Chcia艂am wiedzie膰, jak sobie radzi, co jej sprawia trudno艣ci, co wkurza, a co lubi. W tej fali pyta艅 by艂y te偶 takie ciep艂e babskie pogaduchy, w kt贸rych dowiedzia艂y艣my si臋 o tym, jak pozna艂a swojego m臋偶a lub to, gdzie ucz膮 si臋 jej c贸rki.

Bycie niewidomym to nie tylko wieczna walka z trudno艣ciami 艣wiata i przekl臋tymi hulajnogami, kt贸re byle jak parkowane s膮 na chodnikach. To r贸wnie偶 – co nie powinno by膰 zaskakuj膮ce – rodzinne 偶ycie, ciep艂a herbatka pod kocykiem, imprezy przy w贸deczce, k艂贸tnie przy grach planszowych i rozdrabnianie resztki myd艂a z wod膮, 偶eby starczy艂o jeszcze na kilka my膰 – to robi ka偶dy, bez wyj膮tku.

NIEWIDZIALNE OTWIERA OCZY

Ca艂y ten eksperyment otworzy艂 mi oczy i pokaza艂 dwie istotne rzeczy. Po pierwsze trzeba by膰 wdzi臋cznym i umie膰 doceni膰 swoje zdrowie. Po drugie nie mo偶na by膰 ignorantem. Kiedy艣 na wiele rzeczy machn臋艂abym r臋k膮. Teraz na tak wiele niepozornych rzeczy b臋d臋 zwraca膰 wi臋ksz膮 uwag臋. Chocia偶by na to, aby nie odk艂ada膰 hulajnogi byle gdzie, albo na lepsze przystosowanie mojego bloga dla os贸b niedowidz膮cych lub niewidomych. Chocia偶 wprowadzenie takich zmian, zajmie mi pewnie du偶o czasu, to i tak warto.  

WSP脫LNIE SP臉DZONY CZAS

D艂ugo zachwyca艂am si臋 tym projektem. Jeszcze d艂ugo po wizycie opowiada艂am wszystkim, gdzie by艂am i jak bardzo mi si臋 podoba艂o.

Je艣li zastanawiasz si臋, co akurat zrobi膰 z nadwy偶k膮 wolnego czasu i akurat jeste艣 w Tr贸jmie艣cie, to koniecznie odwied藕 Niewidzialny Gda艅sk. Jest to 艣wietne miejsce, zw艂aszcza dla m艂odzie偶y i starszych, kt贸rym czasem trzeba przypomnie膰, 偶e 艣wiat nie kr臋ci si臋 tylko dooko艂a nich.